WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Archive for 24 lutego, 2019

Gdzie byłeś Izraelu? Kto finansował Hitlera?

Posted by tadeo w dniu 24 lutego 2019

Posted in Historia | Leave a Comment »

Holocaust GmbH

Posted by tadeo w dniu 24 lutego 2019

  

image

Jednego Niemcom możemy zazdrościć : perfekcyjnej organizacji pracy.

Ta perfekcja u Niemców rozciąga się na każdą dziedzinę, w takim samym stopniu dotyczy produkcji Volkswagena, robót drogowo – budowlanych jak i eksterminacji ludzi. Perfekcja pozostaje perfekcją.

Nie chciałem tego pisać, ale muszę bo jakoś tak się składa, że w miejscach uroczych – w miejscach gdzie człowiek powinien znajdować wytchnienie – napotyka się ślady owej niemieckiej perfekcji. Corfu – 2000 osób. Wenecja – 1000, Brive la Gaillarde – 4 osoby. Oslo – 700 osób, Bordeaux – 1279 osób. Urocze i ciche podparyskie Drancy – 67411 osób. Tokaj – 994 osoby, Wyspa Jersey – 3 osoby, Wyspa Guernsey -1 osoba. To byli żywi ludzie: dorośli, dzieci, ojcowie rodzin, matki i czyjeś babki. Wszyscy dokładnie policzeni, co do sztuki. Nie było miejsca i nie było możliwości by choć jedna – ujęta w wykazach – osoba mogła uniknąć przeznaczenia. Cholerny niemiecki porządek. Raporty wysłane do Berlina. Później załatwianie skopmplikowanych spraw logistycznych w Deutsche Reichsbahn. Potrzebne wagony pulmanowskie, to wszak Europa Zachodnia, nie można ludzi stresować. Ludzie to nie bydło a ci Niemcy tacy kulturalni, choć na Wschodzie wystarczały wagony bydlęce.

Holocaust był projektem niezwykle skomplikowanym organizacyjnie. Okazał się ” sukcesem ” niemieckiego stylu pracy i niemieckiego zamiłowania do porządku.

Dlatego ja kompletnie nie rozumiem dlaczego dziś tak gorączkowo poszukuje się wspólników do tego ” biznesowego ” przedsięwzięcia ?

image

https://www.salon24.pl/u/siukumbalala/936804,holocaust-gmbh?fbclid=IwAR0LA8IlHlOeWVn-cb79KK798CH4QhV3Xs7NizKH4s-5kHRX90i2i5K3f2k

Posted in Historia | Leave a Comment »

Wydała na śmierć setki Żydów. Wzięła za to pieniądze.

Posted by tadeo w dniu 24 lutego 2019

Stella Kübler

 

Największym postrachem Żydów ukrywających się przed Niemcami podczas II wojny światowej byli ludzie, którzy w zamian za pieniądze zajmowali się ich tropieniem i wydawaniem na pewną śmierć. W Berlinie najbardziej osławionym Greiferem(„łapaczem”) wcale nie był fanatyczny nazista ani nawet Niemiec, lecz… Żydówka – Stella Kübler.

Stella Goldschlag – bo tak brzmiało jej panieńskie nazwisko – urodziła się 10  lipca 1922 r. w rodzinnie zasymilowanych berlińskich Żydów. Miała to szczęście, że natura obdarowała ją wybitnie „aryjskim” wyglądem. Była wysoką, szczupłą blondynką o niebieskich oczach, co w żadnym razie nie wskazywało na jej semickie korzenie. Jednak i ją w nazistowskich Niemczech dotknęły szykany związane z coraz bardziej restrykcyjnym prawem antyżydowskim.

 

Żydówka jak każda inna?

Początkowo historia Stelli nie różniła się niczym od losów tysięcy niemieckich Żydów zmuszonych do noszenia hańbiącej żółtej gwiazdy Dawida i niemal niewolniczej pracy dla dobra „tysiącletniej Rzeszy”. Stella znalazła zatrudnienie w jednej z berlińskich fabryk zbrojeniowych, a w 1940 r. wzięła ślub z muzykiem Manfredem Küblerem.

Stella zbiła małą fortunę skazując na Auschwitz lub zsyłkę do innych miejsc śmierci setki pobratymców. W obozie zagłady skończyli także jej rodzice...

Sytuacja uległa zmianie w wyniku tak zwanej Fabrikaktion (akcja „fabryka”) z 27 lutego 1943 r., będącej ostateczną łapanką berlińskich Żydów. W jej wyniku – jak pisze w swej książce „Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie” Roger Moorhouse – funkcjonariusze Gestapo i SS przeprowadzili naloty na wiele stołecznych zakładów przemysłowych i zatrzymali tamtejszych żydowskich robotników.

Artykuł powstał na podstawie książki Rogera Moorhouse'a pt. "Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie" (Znak, 2011)

Co prawda Stelli i jej rodzinie udało się chwilowo uniknąć schwytania, jednak musieli oni rozpocząć życie w ukryciu i ciągłym strachu. Zostali tak zwanymi „U-Bootami”, określanymi również mianem „nurków” (Taucher).

Z początku wszystko układało się dobrze. „Aryjski” wygląd Stelli oraz „papiery” załatwione u świetnego fałszerza Guenthera Rogoffa, pozwalały spoglądać z optymizmem w przyszłość. Wszelako były to tylko pozory, bowiem Stella znalazła się na celowniku jednego z „łapaczy”. Zaowocowało to jej aresztowaniem 2 lipca 1943 r. Kilka tygodni później w łapy oprawców z Gestapo wpadli również jej rodzice (jej mąż już wiosną trafił do Auschwitz, skąd nigdy nie wrócił).

 

„Blond trutka”

Podczas przesłuchań poddano ją brutalnym torturom. Liczono przede wszystkim na to, że uda się z niej wyciągnąć informacje na temat miejsca pobytu Rogoffa. W tym wypadku gestapowcy jednak się przeliczyli; Stella po prostu nie wiedziała gdzie przebywa interesujący ich fałszerz. Jednocześnie dotkliwe bicie oraz dwie nieudane próby ucieczki w ostateczności ją złamały i zgodziła się na propozycję zostania „łapaczem”. Nie bez znaczenia była również obietnica, że dzięki współpracy z Gestapo Stella uratuje życie rodzicom.

Po tym jak gestapo już złamało Stellę Kübler stała się ona wzorowym łapaczem. Na zdjęciu z członkami swojej siatki zajmującej się tropieniem ukrywających się berlińskich Żydów.

Jak opowiada w swojej książce Roger Moorhouse: Stella szybko stała się wzorowym „łapaczem”. Funkcjonariusze byli już wcześniej pod wrażeniem jej pomysłowości […]. Kiedy już zaczęła dla nich pracować, absolutnie nie zawiodła – miała doskonałą pamięć do nazwisk, dat i adresów, a jej niewymuszona kokieteria stanowiła prawdziwą broń masowego rażenia.

Dzięki nieprzeciętnej „skuteczności” bardzo szybko zyskała sobie w środowisku berlińskich „nurków” miano „blond trutki”, stając się ich prawdziwym postrachem. Doszło do tego, że jej zdjęcie krążyło wśród zbiegów jako forma ostrzeżenia. Kiedy tylko wchodziła do jakiejś restauracji czy kawiarni, każdy Żyd rzucał się do ucieczki.

Podobno była w stanie w ciągu jednego weekendu schwytać nawet ponad 60 Żydów. Za każdego dostawała 200 marek. Dokładnej liczby jej ofiar zapewne już nigdy nie poznamy, ale szacuje się, że skazała na pewną śmierćod kilkuset do nawet kilku tysięcy osób!

Mimo przejawianej gorliwości Stelli nie udało się uratować rodziców, którzy trafili do Auschwitz, gdzie zginęli. Kobieta i tak pozostała aktywnym „łapaczem” do końca wojny. W 1945 roku została aresztowana przez Sowietów i skazana na 10 lat ciężkich robót.

Po zdobyciu przez Armię Czerwoną Berlina Stela Kübler wpadła w ręce sowietów, którzy skazali ją na 10 lat ciężkich robót. Na zdjęciu Stella Kübler podczas przesłuchania.

Później wyszła jednak na wolność i tak naprawdę nigdy nie odpowiedziała za swoje zbrodnie. W 1994 roku popełniła samobójstwo  w wieku siedemdziesięciu dwóch lat. Czyżby to ciężar popełnionych czynów prześladował ja do ostatnich dni życia? Jeśli tak to dlaczego zabiła się dopiero po 50 latach?

Źródła:

  1. Roger Moorhouse, Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie, Znak, 2011 (więcej informacji na stronie wydawcy).
  2. Diana Tovar, Stella: The Story of Stella Goldschlag (streszczenie).

Cytat za: http://ciekawostkihistoryczne.pl/2011/10/24/wydala-na-smierc-setki-zydow-wziela-za-to-pieniadze-sama-byla-zydowka/#ixzz3XmNZkpCz

Za: http://ciekawostkihistoryczne.pl/2011/10/24/wydala-na-smierc-setki-zydow-wziela-za-to-pieniadze-sama-byla-zydowka/

Za: http://wirtualnapolonia.com/2015/04/19/wyala-na-smierc-setki-zydow-wziela-za-to-pieniadze/ , 19 kwietnia 2015

 

POLISH CLUB ONLINE , 2015.04.19

http://www.polishclub.org/2015/04/19/wydala-na-smierc-setki-zydow-wziela-za-to-pieniadze/?fbclid=IwAR3ww_gf1d-nxPnfjMPXb6vrJ0Wnl0VST-NBbVCZwSSKMYs41WLtHO1CfVg

Posted in Historia | Leave a Comment »

Dzieci niebios (1997) napisy pl

Posted by tadeo w dniu 24 lutego 2019

Pierwszy w historii irańskiego kina obraz nominowany do Oscara. Ujmujący mądrością, wizualnym pięknem i wspaniałą grą młodych aktorów film-przypowieść.

Ali (Amir Farrokh Hashemian) i jego młodsza siostra Zahra (Bahare Seddiqi) mieszkają wraz z ubogimi rodzicami w biednej część Teheranu. Pewnego dnia 8-letni Ali gubi – nie do końca ze swojej winy – odebrane właśnie od szewca buciki swojej siostry. Dzieci zdają sobie sprawę, że rodziców nie będzie stać na kolejną parę butów, więc postanawiają o niczym im nie mówić. Plan jest chytry: oboje będą chodzić do szkoły w adidasach Aliego – Zahra na pierwszą zmianę, a jej brat na drugą. Ponieważ nie mają zbyt wiele czasu na zmianę obuwia, codziennie Zahra prosto z zajęć gna pędem w umówione miejsce, gdzie już czeka na nią Ali, który odbiera buty od siostry i pędzi do szkoły. Jakiś czas później Ali dowiaduje się, że organizowany jest bieg dla chłopców na pięć kilometrów, a trzecią nagrodą jest właśnie para nowiutkich adidasów. Chłopiec postanawia wystartować.
POLECAM!!! Bardzo.

Znalezione obrazy dla zapytania dzieci niebios

https://www.cda.pl/video/25156089a

Posted in Filmy - Polecam, Filmy i slajdy | Leave a Comment »

Historia Wojtka, niedźwiedzia który poszedł na wojnę

Posted by tadeo w dniu 24 lutego 2019

O Wojtku napisano dwie książki, ma kilka poświęconych sobie tablic pamiątkowych. W Edynburgu wybudowano mu pomnik. Jakie nazwisko miał Wojtek? Nie miał. Nie musiał. Był niedźwiedziem. Maskotką żołnierzy polskiego II Korpusu.

15 listopada 1947 syryjski niedźwiedź brunatny Wojtek, adoptowany przez żołnierzy 22. Kompanii Zaopatrywania Artylerii w 2. Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. broni Władysława Andersa, został przekazany do ogrodu zoologicznego w Edynburgu. 

 

Przypominamy tekst z archiwum Życia Warszawy

https://www.rp.pl/Historia/171119405-Niedzwiedz-Wojtek-zolnierz-generala-Andersa.html

Posted in Filmy dokumentalne, Historia | Leave a Comment »