WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Bogusław Kaczyński (1942-2016)

Posted by tadeo w dniu 7 grudnia 2016


 

apc-2016-12-07-19-24-001-3d

Honorowy Obywatel Białej Podlaskiej, zmarł 21 stycznia 2016 r. w wieku 73 lat. Informację o jego śmierci podał Tadeusz Deszkiewicz, doradca Prezydenta Rzeczpospolitej. W prasie opublikowano kondolencje, które złożył bliskim Zmarłego Prezydent RP Andrzej Duda: Odszedł wybitny popularyzator opery i operetki, znawca muzyki klasycznej i jej niestrudzony orędownik. W mojej pamięci pozostanie Jego niepowtarzalny styl oraz głęboka wiedza, którą przekazywał z wyjątkową finezją. Prezydent A. Duda nie mógł wziąć udziału w uroczystościach pogrzebowych, wystosowując specjalny list, który odczytał pracownik Kancelarii Prezydenta: Nieczęsto pojawiają się ludzie tak bardzo rozmiłowani w sztuce, że ich uczucie udziela się innym, dodaje sił w osobistych poszukiwaniach tego, co szlachetne, autentyczne, wartościowe. […] Rozległa wiedza, profesjonalizm, ogromne zaangażowanie w wykonywaną pracę, nieskazitelna polszczyzna, silna osobowość oraz talenty urodzonego dziennikarza telewizyjnego – wszystko to służyło Zmarłemu w realizacji tego, co uważał za swoje posłannictwo, a nawet sens życia. Pragnął, by radość słuchania dobrej muzyki oraz dumę z dokonań polskich artystów mogło dzielić z nim jak najwięcej jego rodaków. Stan zdrowia Bogusława Kaczyńskiego uległ pogorszeniu pod koniec 2015 r. Wówczas doznał kolejnego udaru i trafił do szpitala. Krytyk muzyczny ostatni rok życia spędził w szpitalu na rehabilitacjach. Wszystko przez wcześniejszy udar, którego doznał w 2007 r., po którym miał sparaliżowaną połowę ciała i problemy z mówieniem. Dzięki długiej rehabilitacji, sile charakteru i hartowi ducha, udało mu się jednak powrócić do sprawności.

 

Bogusław Kaczyński urodził się 2 V 1942 r. w Białej Podlaskiej. Wychował się w domu przy ul. Pocztowej. Ojciec Jan, był przed wojną pracownikiem PWS, oddelegowanym do pracy z Warszawy. Udzielał się społecznie, był jednym z założycieli i pierwszym prezesem zarządu Chóru Męskiego „Echo Podlasia” (1927 do 1945 r.). Podczas wojny był w konspiracji akowskiej. Po wojnie Jan Kaczyński śpiewał basem w chórze PSS „Społem”. W „Skali”, w dawnym Domu Strażaka im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, w 1945 r. mały Boguś mając niespełna cztery lata, debiutował jako muzyk wykonując na pianinie melodię „Jaś mi z jarmarku przywiózł pierścionek”. Bogusław Kaczyński mieszkając już w Warszawie, z sentymentem wspominał wypoczynek z rodziną w nadbużańskich Serpelicach. Edukację rozpoczął w rodzinnej miejscowości, był absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Białej Podlaskiej (matura w 1959 r.)  Z nauczycieli „Kraszaka” najczęściej wspominał Franciszka Zdanowskiego oraz Lucynę Jóźwik, Anielę Walewską i Henrykę Szudejko. O swoim mieście nigdy nie zapomniał i chętnie przyjeżdżał na spotkania organizowane przez Koło Bialczan.

Prezes Marek Światłowski dom państwa Kaczyńskich odwiedzał jako dziecko, towarzysząc swemu dziadkowi Wincentemu Światłowskiemu, zasłużonemu promotorowi śpiewu i muzyki w Białej. W latach 60. XX w. akompaniował chórowi PSS „Społem” oraz zespołowi teatralnemu. Janusz Denisiuk, kolega jeszcze z czasów przedszkolnych, wspomniał, że podczas występów w „Kraszaku” artystów opery czy operetki, był organizowany quiz wiedzy o muzyce poważnej, a do odpowiedzi najszybciej zgłaszał się Boguś i najczęściej jako jedyny z uczniów znał dobrą odpowiedź. Studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie fortepianu u prof. Pawła Lewieckiego i prof. Marii Wiłkomirskiej oraz na Wydziale Teorii Muzyki pod kierunkiem prof. Stefana Śledzińskiego i prof. Witolda Rudzińskiego. Wspominał potem, że na początku studiów był traktowany jak „Janko Muzykant” z prowincjonalnego Podlasia.

 

Przebywał na wielomiesięcznym stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku oraz stypendium Uniwersytetu Columbia w USA. Potem ukończył studia doktoranckie w warszawskiej Akademii Muzycznej. Jego żoną była malarka Jadwiga Maria Jarosiewicz, z którą rozwiódł się po pięciu latach małżeństwa. Dziennikarz, publicysta i krytyk muzyczny, popularyzator opery, operetki i muzyki poważnej, teoretyk muzyki, twórca telewizyjny, animator kultury, prezenter i autor wielu programów w TVP, wieloletnią działalność dziennikarską i prezenterską poświęcił muzyce klasycznej i operze. Autor licznych felietonów i recenzji, m.in. w czasopismach: „Teatr”, „Ruch Muzyczny”, „Kultura”, audycji radiowych i telewizyjnych, m.in. „Operowe qui pro quo” (1974-1978), „Zaczarowany świat operetki” (1979-1981), Kaczyński był twórcą znanego w świecie Festiwalu Muzyki w Łańcucie, którym kierował w latach 1980-1990. Od 1982 r. był dyrektorem Europejskiego Festiwalu im. J. Kiepury w Krynicy.

W 1991 r. założył Fundację im. Bogusława Kaczyńskiego – „Orfeo”. Fundacja miała na celu duchowe i materialne wspomaganie twórców, wspieranie kultury narodowej, promocję sztuki wśród dzieci i młodzieży oraz pomoc w realizacji ambitnych inicjatyw artystycznych. W latach 1993-1996 był prorektorem ds. artystycznych Akademii Muzycznej w Warszawie. W latach 1994-1998 pełnił funkcję Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Teatru Muzycznego „Roma” w Warszawie. Prowadził w kraju i za granicą wykłady z dziedziny historii muzyki i sztuki operowej. Był autorem serii płytowej „Bogusław Kaczyński – Złota Kolekcja”. Prowadził transmisje telewizyjne najważniejszych wydarzeń muzycznych w kraju i za granicą, m.in.: Konkurs Chopinowski, Konkurs im. Henryka Wieniawskiego, koncerty Luciano Pavarottiego, Placido Domingo, jubileusz Filharmonii Narodowej, festiwal w Opolu, Koncerty Noworoczne z Wiednia, konkursy Eurowizji. Udzielał również wielu konsultacji muzycznych do filmów i spektakli, niekiedy występując jako aktor. 14 III 2007 r. doznał udaru mózgu, po intensywnej rehabilitacji większość dolegliwości ustąpiła.

Był pracoholikiem, mimo choroby nie zwolnił. W sierpniu 2007 r. ponownie kierował festiwalem w Krynicy. Napisał ponad 20 książek, m.in.: Dzikie orchidee (1985), Kretowisko (wyd. Art. B Press 1991) i Wielka sława to żart (wyd. BGW 1992) oraz album Fryderyk Chopin. Geniusz muzyczny (2010) – były bestsellerami wydawniczymi i uhonorowane zostały nagrodami literackimi. Inne publikacje B. Kaczyńskiego: Ucieczki do Karyntii. Rzecz o A. Bergu i jego operach (1987), Xenia Grey: księżna Chicago (1993), Krynicki benefis (2000), Symfonia w dolinie słońca (album wydany w Niemczech), Teatr Kaczyńskiego – Roma, Jak samotny szeryf, Koń na biegunach, Smak sławy, Kiepura (2011). Był autorem licznych spektakli. Występował na estradach niemal całego świata oraz w radiu i telewizji. W 1967 r. pierwszy raz zaproszony został do poprowadzenia w telewizji programu muzycznego i od tej chwili regularnie prowadził programy telewizyjne, estradowe i największe międzynarodowe gale.

apc-2016-12-07-19-20-001-3d

Specjalne sukcesy i dowody uznania międzynarodowej krytyki przyniosły mu prezentacje monodramu o Janie Kiepurze i Marcie Eggerth (ponad 1000 przedstawień na 3 kontynentach), wykłady z dziedziny historii muzyki i sztuki operowej oraz galowe wieczory z cyklu „Bogusław Kaczyński przedstawia”. Jego tournée wiodło przez cztery kontynenty: od Pekinu, Ułan Bator i Moskwy poprzez Wiedeń, Rzym, Florencję, Neapol, Mediolan, Genewę, Paryż, Londyn, Sztokholm, Berlin, Monachium, Pragę, Budapeszt, Madryt, Istambuł, Hawanę, Nowy Jork, Chicago, Boston, Miami do Toronto, Montrealu, Edmonton i Vancouver. Otrzymał liczne nagrody i odznaczenia. B. Kaczyński był ulubieńcem publiczności, gwiazdorem Telewizji Polskiej, zdobywcą trzech Wiktorów i Superwiktora oraz trzech Złotych Ekranów. W wyniku plebiscytu „Polityki” – Koniec wieku, zaliczony został do grona dziesięciu największych osobowości telewizyjnych XX stulecia. Podczas gali z okazji 50. TVP otrzymał statuetkę i tytuł Gwiazdy Telewizji Polskiej (2002 r.). W 2006 r. uhonorowany został prestiżową nagrodą Piękniejsza Polska oraz tytułem Mistrz Mowy Polskiej (2006). Był laureatem nagrody Ministra Kultury i Sztuki (2003); zdobywcą tytułów Mężczyzna Roku i Pisarz Roku, kawalerem Orderu Uśmiechu (1995) i Komandorii Orderu Odrodzenia Polski (1999). Był Honorowym Obywatelem Lipna, Krynicy Zdrój (2002) i Łańcuta (2003). Został uhonorowany innymi wyróżnieniami: „Lider Promocji Kultury Polskiej” (1996), „Honorowy Białostocczanin Roku”, statuetki i tytułu „Gwiazda Telewizji Polskiej”. Otrzymał godność „Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej” oraz Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2011). Bogusław Kaczyński został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2016). Miał swoją publiczność, która kochała jego opowieści o muzyce. Dzięki niemu, wiele osób sięgnęło po płytę z muzyką poważną, poszło na koncert czy do opery. W swoich programach przypominał występy wielkich gwiazd opery i operetki, a także promował młodych artystów. Nie zapominał o najmłodszych. Do nich adresował swój cykl programów „Bogusław Kaczyński zaprasza dzieci”. Dziś jego „wychowankowie” regularnie odwiedzają opery i filharmonie. Każdą wizytę w mieście swego urodzenia i młodości nazywał „ sentymentalną podróżą w czasie”. Honorowym Obywatelem rodzinnego miasta Białej Podlaskiej jest od roku 2008, a Honorowym Członkiem Koła Bialczan od 2005 r., był uczestnikiem Zjazdu Szkół Bialskich w 1968 i 1978 r.

Podczas uroczystości wręczenia Honorowego Obywatelstwa, wspomniał: „pozostał mi ogromny sentyment do mojego rodzinnego miasta. Szczycę się tym, że tu się urodziłem, gdzie rozwinąłem swoją pasje do muzyki. Dziś już jest ona innym miastem, niż w czasach mojego dzieciństwa”. W odbudowanej „Skali”, miejsca dziecięcego debiutu małego Bogusia, Księgarnia Marii i Marka Światłowskich zorganizowała w 2010 r. promocję książki „Koń na biegunach”. „Moim największym sukcesem w życiu jest to, że udało mi się zrealizować moje dziecięce marzenia. Chciałem być artystą, chciałem być sławny, chciałem, aby świat leżał u moich stóp – a to wszystko dzięki muzyce” – mówił o sobie Kaczyński. Było to, jak się okazało ostatnie spotkanie B. Kaczyńskiego z mieszkańcami rodzinnego miasta. Potem rodzinne miasto kilka razy odwiedził prywatnie. W Warszawie 28 I 2016 r. odbyła się ceremonia pogrzebowa Bogusława Kaczyńskiego, najbardziej znanego w Polsce popularyzatora muzyki klasycznej. Msza święta żałobna była sprawowana w kościele św. Karola Boromeusza przy ulicy Powązkowskiej. W trakcie uroczystości w świątyni, wybitny polski tenor – Witold Matulka zaśpiewał Ave Maria. Po jej zakończeniu, urnę z prochami złożono na warszawskich Starych Powązkach w Alei Zasłużonych. Honorowego Obywatela Białej Podlaskiej pochowano nieopodal grobu legendarnego śpiewaka – Jana Kiepury, który fascynował Zmarłego przez całe życie. Pogrzeb odbył się z asystą wojskową. Nad grobem zabrzmiała salwa honorowa. Artyści Teatru „Roma” zaśpiewali arię „Wielka sława to żart…” z ulubionej przez B. Kaczyńskiego operetki „Baron cygański” Johanna Straussa (syna).

W ostatniej drodze sławnemu dziennikarzowi muzycznemu towarzyszyli m.in. wicepremier i minister kultury prof. Piotr Gliński, Marek Barbasiewicz, Olgierd Łukaszewicz, Zbigniew Niemczycki z żoną, Iwo Orłowski, Małgorzata Potocka oraz Barbara Wachowicz (autorka wstępu do książki Wielka sława to żart). Minister P. Gliński, żegnając wielkiego Bialczanina, powiedział: posiadał klasę, elegancję i styl, nie tolerował bylejakości i braku profesjonalizmu. Był prawdziwym wzorcem polskiej inteligencji. Chcę podziękować, że był z nami, by zaszczepiać w nas miłość do muzyki. Dziękuję mu w imieniu rządu. Nie zapomnimy pana zasług. Do zobaczenia na niebiańskich koncertach. List Prezydenta RP kończył się jakże wymownym cytatem: Myślę, że ostatnie pożegnanie Bogusława Kaczyńskiego jest okazją, by przypomnieć tę wzniosłą, norwidowską frazę: Bo piękno na to jest, by zachwycało / Do pracy – praca, by się zmartwychwstało.

W pożegnaniu Honorowego Obywatela, uczestniczyła delegacja władz miasta na czele z prezydentem Dariuszem Stefaniukiem i zastępcą – Adamem Chodzińskim. Honorowego Członka Koła Bialczan żegnała delegacja Stowarzyszenia z prezesem zarządu Markiem Światłowskim.  W pogrzebie uczestniczyła też delegacja I Liceum Ogólnokształcącego im. J.I. Kraszewskiego, którego B. Kaczyński był absolwentem. Wśród żegnających wybitnego Bialczanina nie zabrakło byłego prezydenta Białej Podlaskiej Andrzeja Czapskiego, to z jego inicjatywy B. Kaczyński został obdarzony tytułem Honorowego Obywatela grodu nad Krzną. W ostatniej drodze popularyzatora muzyki klasycznej uczestniczył Zdzisław Komarowski, absolwent „Kraszaka”, obecnie mieszkający w USA oraz znany artysta malarz Maciej Falkiewicz. Ze Zmarłym łączyła go długa znajomość, jeszcze z czasów studenckich, obaj mieszkali w słynnej „Dziekance”, akademiku szkół artystycznych w Warszawie. Potem podczas pobytu w rodzinnym mieście, B. Kaczyński bywał gościem w Klubie Jeździeckim na Białce, który prowadził malarz, miłośnik hippiki. Z inicjatywy doktora Jana Hałabudy i Koła Bialczan w kościele św. Antoniego w Białej Podlaskiej 26 II 2016 r. odprawiono Mszę św. w intencji zmarłego B. Kaczyńskiego. 2 maja 2016 r. Bialskiemu Centrum Kultury nadano imię Bogusława Kaczyńskiego. Miasto upamiętniło w ten sposób jednego z najwybitniejszych bialczan w swojej historii. Polska kultura straciła wyjątkową osobowość. Requiescat in pace!

SZCZEPAN KALINOWSKI Koło Bialczan Biała Podlaska

http://bbc.mbp.org.pl/Content/10056/rocznik%202015.pdf

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: