WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Pielgrzymka rowerowa z Białej Podlaskiej do Rygi. Brasław – Jēkabpils (Jakubowo)

Posted by tadeo w dniu 14 października 2015


Miasto Brasław ma długą historię, położony jest w bardzo pięknym miejscu, a jego ozdobą jest Góra Zamkowa. Naokoło przepiękne jeziora, powiada się, że z lotu samolotem obecne miasto wygląda jak wyspa na morzu.

 Początkowo gród należał do Łatgalii. Pierwsza jego wzmianka jest u kronikarza Stryjkowsiego. W 1065 r. Brasławszczyzna przechodzi pod władanie Książąt Połockich. Od drugiej połowy XIII wieku Brasław wchodzi w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. W testamencie Gedymina, Brasław był przekazany jego najmłodszemu synowi Ewnutowi. Dekretem Wielkiego Księcia Witolda przed 1423 r. w Brasławiu zostaje założona parafia pw. Najświętszej Marii Panny. Początkowo gród należał do dóbr królewskich, rządzili nimi starostowie. W końcu XV w. starostą był Jerzy Zenowicz. W czasie sprawowania rządów przez Zenowicza spłonął pierwszy brasławski kościół. W r.1498 Zenowicz otrzymał od króla Aleksandra Jagiellończyka potwierdzenie nadania, które uczynił wcześniej król Kazimierz Jagiellończyk, dające prawo dysponowania parcelami brasławskich mieszczan i zdążył jeszcze zbudować sobie na jednym z placów dom.

 

     W 1500 r. do Brasławia przyjeżdża sam Wielki Książę Litewski, Król Polski Aleksander Jagiellończyk. Zatwierdził on fundusz Wojciecha Maniwida dla brasławskiego kościoła, a od siebie ofiarował plac z drugą karczmą oraz jezioro Nawiato , pisząc „i nikt nie ma prawa w nim niewodami i sieciami łowić – chyba na nasz przyjazd”.

 

     Dalsza historia miasta i zamku związana jest z młodą i piękną – Wielką Księżną Heleną, córką cara Iwana III. Król Aleksander pojął ją za żonę żeby umocnić pokój z Moskwą. Po śmierci Aleksandra, Helena przeprowadziła się do podarowanego jej przez męża Brasławia. Młoda wdowa składała szczodre ofiary na klasztor, zbudowała na Górze Zamkowej jeszcze jeden żeński klasztor z cerkwią Świętej Barbary. Królowa Helena zmarła w Brasławiu 24 stycznia 1513 r. Ciało jej zostało przewiezione do Wilna i pogrzebane w tamtejszej katedrze pw. Św. Stanisława.

 

     W początkach XVI w. Brasław przeszedł w ręce Jana Sapiehy, a następnie jego syna Pawła, marszałka Wielkiego Księstwa i starosty Brasławskiego. Od 1795 r., po trzecim rozbiorze Brasław znajdował się w zaborze rosyjskim. W okresie międzywojennym należał do Polski, był stolicą powiatu brasławskiego. Podczas II Wojny Światowej, Brasławszczyzna znajdowała się w rękach związku radzieckiego, litewskich, a w latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Po zakończeniu wojny miasto włączono do Białorusi.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: