WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Sanktuarium Matki Bożej w Budsławiu na Białorusi

Posted by tadeo w dniu 9 czerwca 2014


Sanktuarium Matki Bożej w Budsławiu na Białorusi

Chociaż o Budsławiu, narodowym sanktuarium Maryjnym Białorusi, mówi się, że jest białoruską Częstochową, to historycznie takie zaszczytne miano przynależy Białyniczom. Miejscowość Budsław położona 150 kilometrów na północ od Mińska  to dawne miasteczko, obecnie wieś na Białorusi w rejonie miadziolskim, w 1996 r. liczyło 718 mieszkańców. Położony w historycznym powiecie oszmiańskim (cząstka Wileńszczyzny), 150 km na północ od Mińska, We wsi znajduje się pobernardyński kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony w stylu późnobarokowym, ośrodek kultu jednego z najbardziej czczonych przez białoruskich katolików cudownego obrazu Budsławskiej Bogurodzicy.

Nazwa osady pochodzi od słowiańskiego imienia Budsław mającego oznaczać „mistrza budowlanego”. Według starych podań osada poprzednio nosiła nazwę „Sławna Buda”. Zgodnie z ustna tradycja mieszkańców nazwa osady mogła być wzięta od bud (szałasów), w których mieszkali mnisi w pierwszych kilkudziesięciu latach (po 2-4 w jednej budzie) po nadaniu im ziemi przez Aleksandra Jagiellończyka w 1504.

W okresie międzywojennym był położony w granicach Polski, w ówczesnym powiecie wilejskim województwa wileńskiego, siedziba wiejskiej gminy Budsław. Do 17 września1939 miejscowość stanowiła garnizon macierzysty Batalionu KOP „Budsław.

 2014-08-18-222

Według kroniki budsławskiego klasztoru bernardynów, obraz Matki Bożej Budsławskiej znajduje się w Budzie (dzisiejszym Budsławiu) od 1613 r.   W 1598 roku podarował obraz mińskiemu wojewodzie Janowi Pacowi z okazji jego przejścia z kalwinizmu na katolicyzm, który ten obraz on szczególnie czcił i zabierał go wszędzie ze sobą. Po śmierci Paca, w 1610 r. obraz otrzymał kapelan wojewody Izaak Sołokaj, późniejszy wikariusz w Dołhinowie. W 1613 roku Sołokaj, wzruszony nabożeństwami Wielkiego Czwartku i Wielkiego Piątku w budsławskiej świątyni uległ namowom ojców bernardynów i ofiarował obraz kościołowi. Umieszczony w drewnianym kościele od samego początku był czczony przez prostych ludzi i wkrótce wsławił się licznymi cudami i łaskami. W 1635 r. został przeniesiony na ołtarz główny. Pierwszy cud odnotowano w 1617 r., kiedy to odzyskał wzrok pięcioletni niewidomy chłopak Jozafat Tyszkiewicz, późniejszemu znany ojciec karmelita.

W latach 1654-1667, podczas wojen miedzy Rosją a Rzeczpospolitą, cudowny obraz wywieziono z Budsławia do Sokółki pod Białymstokiem. Przezorność ta była uzasadniona, ponieważ wojska moskiewskie wielokrotnie napadały na klasztor.

29 lipca 1767 r. położony został kamień węgielny pod budowę nowego, tak zwanego dużego kościoła. Konsekracja odbyła się 7 września 1783 r. W dokumencie konsekracyjnym kościoła, który otrzymał tytuł Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, po raz pierwszy obok starej nazwy Buda pojawiła się również nazwa Budsław. Kościół jest wielki, należy do największych świątyń, jakie wzniesiono na całym obszarze Rzeczypospolitej. Sama fasada, ujęta dwiema czterokondygnacyjnymi wieżami, mierzy prawie 50 m szerokości, długość kościoła wynosi 62 m, szerokość transeptu – 39 m, a szerokość korpusu – 31,2 m. Zbudowany jest na planie krzyża, trzynawowy, z poprzeczną nawą, tak zwanym transeptem nieznacznie występującym przed ściany boczne. Na skrzyżowaniu z nawą główną wznosi się kopuła „ślepa”, czyli pozbawiona okien. Drzwi w północnej ścianie prezbiterium prowadzą do tak zwanego starego kościoła, obecnie kaplicy św. Barbary. Wkrótce po konsekracji kościoła papież Pius VI w 1791 r. nadał Budslawowi odpust zupełny, dla wiernych biorących udział w obchodach głównego święta, tj. Nawiedzenia Najświętszej Mary

 

W 1864 roku władze carskie ostatecznie zlikwidowały klasztor bernardyński w odwecie za pomoc udzielaną powstańcom styczniowym, przeznaczając go na wojskowe stajnie. W konsekwencji został on zupełnie zrujnowany.

Sanktuarium było nawiedzane przez pielgrzymów codziennie, nie tylko z okazji głównych uroczystości. Taki stan rzeczy trwał nieprzerwanie przez cały wiek XIX i XX, do wybuchu wojny w 1939 r. Po wojnie nie wolno było publicznie wędrować do Budsławia, a władze miejscowe zamykały kościół, nie dając zgromadzonej ludności dojść do świątyni. Mimo to ludzie przybywali. Modlono się przed kościołem. Kapłani z Litwy, Polski i Białorusi ukradkiem spowiadali w niszach kościelnych, w ogrodzie, pod czujnym okiem wiernych pilnujących przed milicją. W dobie antyreligijnego terroru to miejsce pozostało żywym ogniskiem wiary, do którego z bardzo nawet dalekich stron ściągali ludzie w poszukiwaniu Boga.

„Nie wolno było chodzić do Budsławia – mówi pan Walentyn Sienkiewicz – zapreszczali, zakazywali nam, ale my na rowerach w kilku zawsze jeździli. A dzisiaj, moj Bog, możem iść swobodnie. Jakie to szczęście dla nas przyjszło! .

Wiara ludzi sprawiła, że Budsław żyje nadal i  nastąpiło ożywienie ruchu pielgrzymkowego. W czasach współczesnych obraz Matki Bożej Budsławskiej stał się ogólnobiałoruską świętością, co potwierdziła chociażby jego koronacja 2 lipca 1998 r., której dokonał kardynał Kazimierz Świątek. Od 1992 r. zaczęła odradzać się tradycja pielgrzymowania do Budsławia.

Zobacz także:

Pielgrzymka rowerowa Biała Podlaska – Budsław.

Reklamy

Jedna odpowiedź to “Sanktuarium Matki Bożej w Budsławiu na Białorusi”

  1. […] Zobacz także:Sanktuarium Matki Bożej w Budsławiu na Białorusi […]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: