WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • Tylko przestańmy mówić: ten kraj, w tym kraju, tutaj, ci ludzie. Zacznijmy mówić tak, jak Pan Bóg przykazał, jak o matce: Ojczyzno ma, moja, kochana, poraniona, więc tym bardziej kochana. Moja, to znaczy taka, którą się kocha, którą się po rękach całuje, przed którą się klęka, której się służy, której się z czcią opowiada, której się nie okrada, dla której się pracuje, dla której się cierpi i umiera, jak trzeba. To nie inni mają tak zrobić, to nie oni, tam na górze, ale my. Inaczej na nic wszystko. Na nic ta rana i na nic te ofiary. Nasza Ojczyzna mocno krwawi i ból nie ustaje w naszych sercach, ale zapewniamy pachołków Moskwy i Berlina, i tych, co służą „mamonie” – jeszcze nie zginęła, póki my żyjemy. Póki pracujemy dla dobra naszej Ojczyzny. Póki kochamy i pamiętamy.

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Geneza odpoczynku dnia siódmego – prof. Anna Świderkówna

Posted by tadeo w dniu 31 maja 2011


Biblia w kulturze – wykład EX DEI GRATIA PONTIFEX MAXIMUX PROFESSORUS ANNY ŚWIDERKÓWNY

Początek Księgi Rodzaju jest hymnem na cześć jedynego Boga, stwórcy wszechrzeczy.

Ogólne uwagi Yody:

 Hebrajski nie jest językiem indoeuropejskim, a semickim

 Człowiek myślący o pracy naukowej powinien jeden język znać tak, aby móc w nim pisać do druku, a resztę znać tak by czytać, a choćby mówić.

 Geneza odpoczynku dnia siódmego.

Siódmy dzień był święty na długo przed spisaniem tekstu – był to zwyczaj Izraelitów, że 7- mego dnia każdego tygodnia nie wykonywali żadnej pracy. W Babilonie ten dzień był czymś niezrozumiałym, żadne święto pogańskie nie zakładało powstrzymania się od pracy. Nie było po prostu założeń, że z powodu święta nie wolno nic innego robić. Wyróżniało to Izraelitów wśród innych ludów. Szabat, obok obrzezania był najważniejszym wyznacznikiem przynależności do narodu wybranego. Obrzezanie nie jest jednak wynalazkiem żydowskim.

W Egipcie obowiązywało ono kapłanów, jednak ich synowie podlegali mu tylko w wypadku, gdy mieli przejąć stanowisko po ojcu. U Żydów natomiast obrzezaniu podlegali nawet słudzy oraz obcy przebywający dłuższy czas w rodzinie.

Ioshua Abraham Heszel sądzi, że odpoczynek po pracy należy rozumieć jako świętowanie, podobne do postępowania artysty, który po skończonej pracy kontempluje świeżo wykonane dzieło.

Zrozumienie tego ułatwi modlitwa „wieczny odpoczynek racz im dać, Panie!”. Na pewno nie chodzi o to, aby umarli przestali pracować [tu śmiech z sali]. Modlitwą tą chcemy wyjednać im możliwość świętowania dokonanego dzieła [życia – przyp. red.]. Ewangelia pisze o oburzeniu faryzeuszy na uzdrowienie dokonane przez Jezusa w szabat. Jezus odpowiedział – mój Ojciec pracuje [działa] i ja też pracuję [działam].

 Tu dygresja – o modlitwie za zmarłych

Modlitwa za zmarłych pojawia się już w Księdze Machabejskiej – przy pogrzebie poległych na polu chwały odnaleziono przy zwłokach figurki bogów pogańskich.

Juda zorganizował składanie ofiar oraz zbiorowe modlitwy za tych zmarłych – widać myślał o zmartwychwstaniu i życiu wiecznym. Wyobrażenia o życiu pozagrobowym zmieniały się z biegiem czasu. Na początku Izraelici sądzili, że zmarli idą do Szeolu, nie będącego ani niebem, ani piekłem. Następnie pogląd ten ewoluował i wierzono, że umarli czekają na zmartwychwstanie.

Księga Machabejska została odrzucona przez faryzeuszy w 90 r. n.e. razem z innymi księgami pisanymi po grecku bądź tylko nawet znanymi im z greckich kopii. Odrzucone zostały księgi deuterokanoniczne a także cała Septuaginta, gdyż była Pismem Świętym chrześcijan, w dodatku tych nie znających hebrajskiego. Księga Mądrości została napisana przez Jezusa1, syna Syracha [a więc Syracydesa] i podsumowywała całą mądrość izraelską.

Pierwsze wyznanie wiary, mówiące także o zmartwychwstaniu Chrystusa znajduje się w 1 Kor 15, pochodzącym z lat 34-36 n.e. czy początku r.40, a więc wkrótce po ukrzyżowaniu Jezusa. Wracając do Księgi Rodzaju – podział człowieka na część cielesną i duszę nie jest z pewnością biblijny. 1 zhellenizowana forma imienia Jozue

 Kolejna dygresja – Alfabet

Alfabet grecki pochodzi od alfabetu fenickiego. Alfabet fenicki zaczyna się od A, będącego hebrajskim dźwiękiem „alef” – alfabet grecki nie ma jego odpowiednika, więc Grecy zrobili z niego alfę. Podobnie z „ain” uczynili omikron.

 7 dni a koniec świata

Niektórzy mędrcy Izraela w czasach Chrystusa sądzili, że siedem dni to pełnia, ale pełnia czasu – Bóg nie przestał stwarzać, stwarza stale aż przyjdzie pełnia czasu, zwana w Biblii pełnią alias końcem wieków [w Biblii nie występuje pojęcie „końca świata”].

Uzdrowienie w szabat Jezus wyjaśnia mówiąc „Ojciec mój dotąd działa i ja też działam” Bóg pobłogosławił 7 dzień i uczynił go świętym – tu kończy się tekst tradycji kapłańskiej [VI/V w.].

Teraz następuje tekst starszy z IX wieku. Drugi opis stworzenia człowieka pochodzi z dwóch opowiadań zlanych w jedno. Nigdzie w mowie nie stosuje się połączenia Jahwe-Elohim.

Motyw ulepienia człowieka spotyka się we wszystkich mitologiach bliskowschodnich. W Egipcie człowiek powstał na kole garncarskim. Ludzi fascynowała idea tworzenia z bezkształtnej masy pięknych nieraz naczyń wyłącznie za pomocą rąk garncarza. Mój pogląd [A.Ś. – przyp. red.] zakłada, że powstanie człowieka z prochu ziemi oznacza ewolucję od bardzo prostych organizmów do jego ostatecznej postaci. A sama ewolucja jest dowodem na nistnienie Boga.

Tchnienie życia oznacza po prostu duszę. Podział na duszę i ciało jest wynalazkiem greckim, ściśle związanym z wiarą w reinkarnację. W wierzeniach greckich dusza po śmierci rozpływała się [sic!], wg późniejszych poglądów dusza była silniejsza od ciała, żeby mogła wędrować w cyklu kolejnych odrodzeń.

Bóg zasadził ogród w Eden2 w pobliżu 4 rzek. Dwie z nich to Eufrat i Tyrys, ale autorowi chodziło o podkreślenie bogactwa krainy, w której Bóg umieścił człowieka. Woda na Bliskim Wschodzie była bardzo cenna, jej obfitość była największym bogactwem. Zdanie „aby uprawiał i doglądał [ogród]” z naciskiem podkreśla, że człowiek jest stworzony do pracy, wbrew pospolitym mniemaniom, że w raju się nic nie robi. Drzewo dobra i zła nie jest jabłonią. Biblia pisze tylko o drzewie. Możliwe, że powszechny pogląd o jabłku wziął się z błędnego rozumienia łacińskiej wersji tekstu. Wyraz malus to albo rodzaj męski od przymiotnika „zły”, albo „jabłoń” [albo „maszt” – przyp. red.]. Zaś słowo malum to albo „jabłko”, albo rzeczownik „zło” albo rodzaj nijaki od przymiotnika „zły”.

Inna teoria głosi, że Żydzi żyjący w diasporze nie przestrzegali zakazu przedstawiania ludzi3, rośli i zwierząt. Artysta chcący namalować scenę kuszenia Ewy, a nie znalazłszy dokładnych danych w Biblii przedstawił owoc jako jabłko i tak się przyjęło. teorii jest wiele, ale nie będę ich tu wszystkich przedstawiać.

 Drzewo poznania dobra i zła – kto zje owoc z niego postanawia, że będzie sam

decydował o tym, co dobre i złe. W ten sposób człowiek zawładnął decyzją o rzeczach dobrych i złych. Obecność drugiego drzewa, drzewa życia dowodzi zmontowania tekstu z dwóch opowiadań. Drzewo życia ma swoją analogię w mitologii bliskowschodniej, w przeciwieństwie do drzewa poznania dobrego i złego. Bohater „Eposu o Gilgameszu” po śmierci przyjaciela postanawia zdobyć ziele życia. Gdy po wielu trudach udało mu się w końcu zdobyć upragnioną roślinę, chciał ją skonsumować samemu, lecz opamiętał się i postanowił podzielić się nią z mieszkańcami swojego miasta. W drodze powrotnej do Uruk postanowił się wykąpać, ziele zostawiwszy na brzegu, Przyszedł WONSZ znęcony zapachem ziela i porwał je. Momentalnie odmłodniał, zmieniając skórę. Opowieść jest podobna do 2 może to być toponim 3 stąd m.in. piękne freski biblijnej, z tym, że nie było żadnego zakazu, Gilgamesz nic nie zawinił, a wąż nie jest zły, przecież to tylko zwierzę.

W Biblii mamy wybór, wąż kusi możliwością bycia takim jak Bóg, tj. decydującym co jest dobre a co złe. Widzimy dramat wyboru, którego u Gilgamesza brak.

 Towarzystwo dla Adama

„nie jest dobre aby mężczyzna był sam” – jest tu błąd w tłumaczeniu – w oryginale hebrajskim zamiast „mężczyzna” jest „człowiek”. Autor biblijny pragnie przekazać, że człowiek jest stworzony do życia wspólnego, społecznego. Bóg przyprowadził wszystkie zwierzęta do Adama, aby mu dać odczuć jego samotność. Żadne bowiem ze zwierząt nie mogło zastąpić kobiety, nie okazał się dobrą pomocą. Człowiek musiał odczuć swoją samotność, aby poczuł, ze potrzebuje kobiety.

Stworzenie Ewy – mamy tu najpierw anestezję, resekcję żebra a następnie klonowanie.

Dosłownie jest to kość z kości, ciało z ciała. W 2 Sm 5,1 do Dawida przychodzą przedstawiciele wszystkich pokoleń Izraela – my kości Twoje i ciało Twoje – jesteśmy Twoimi krewnymi. Podobnie kobieta, jest taka jak Adam, jest jego krewną. [Dobra, kończę już, bo przeciągam – [16:32 czasu warszawskiego, 13.12.2005 anno post Christum natum]

Geneza odpoczynku dnia siódmego – prof. Anna Świderkówna pdf

Advertisements

komentarze 2 to “Geneza odpoczynku dnia siódmego – prof. Anna Świderkówna”

  1. Shanna said

    Would you be open to a link trade of some kind?
    Perhaps maybe I can create a post for you? No big deal or anything.
    Okay then, keep up the fantastic work. I’m going to be back for more!

  2. .com said

    Now, is this your belief or is it actuality? The past couple of articles or blog posts I read about this were seriously opinionated and weren’t real worried about facts. Just curious.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: