WIERZE UFAM MIŁUJĘ

„W KAŻDEJ CHWILI MEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ” — ZOFIA KOSSAK-SZCZUCKA

  • Słowo Boże na dziś

  • NIC TAK NIE JEST POTRZEBNE CZŁOWIEKOWI JAK MIŁOSIERDZIE BOŻE – św. Jan Paweł II

  • Okaż mi Boże Miłosierdzie

  • JEZU UFAM TOBIE W RADOŚCI, JEZU UFAM TOBIE W SMUTKU, W OGÓLE JEZU UFAM TOBIE.

  • Jeśli umrzesz, zanim umrzesz, to nie umrzesz, kiedy umrzesz.

  • Wspólnota Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia

  • WIELKI POST

  • Rozważanie Drogi Krzyżowej

  • Historia obrazu Jezusa Miłosiernego

  • WIARA TO NIE NAUKA. WIARA TO DARMO DANA ŁASKA. KTO JEJ NIE MA, TEGO DUSZA WYJE Z BÓLU SZUKAJĄC NAUKOWEGO UZASADNIENIA; ZA LUB PRZECIW.

  • Nie wstydź się Jezusa

  • SŁOWO BOŻE

  • Tak mówi Amen

  • Książki (e-book)

  • TV TRWAM

  • NIEPOKALANÓW

  • BIBLIOTEKA W INTERNECIE

  • MODLITWA SERCA

  • DOBRE MEDIA

  • Biblioteki cyfrowe

  • Religia

  • Filmy religijne

  • Muzyka religijna

  • Portal DEON.PL

  • Polonia Christiana

  • Muzyka

  • Dobre uczynki w sieci

  • OJCIEC PIO

  • Św. FAUSTYNA

  • Jan Paweł II

  • Ks. Piotr Pawlukiewicz

  • Matka Boża Ostrobramska

  • Moje Wilno i Wileńszczyzna

  • Pielgrzymka Suwałki – Wilno

  • Zespół Turgielanka

  • Polacy na Syberii

  • SYLWETKI

  • ŚWIADECTWA

  • bEZ sLOGANU2‏

  • Teologia dla prostaczków

  • Wspomnienia

  • Moja mała Ojczyzna

  • Zofia Kossak

  • Edith Piaf

  • Podróże

  • Czasopisma

  • Zdrowie i kondyncja

  • Znalezione w sieci

  • Nieokrzesane myśli

  • W KAŻDEJ CHWILI MOJEGO ŻYCIA WIERZĘ, UFAM, MIŁUJĘ.

  • Prezydent Lech Kaczyński

  • Tylko przestańmy mówić: ten kraj, w tym kraju, tutaj, ci ludzie. Zacznijmy mówić tak, jak Pan Bóg przykazał, jak o matce: Ojczyzno ma, moja, kochana, poraniona, więc tym bardziej kochana. Moja, to znaczy taka, którą się kocha, którą się po rękach całuje, przed którą się klęka, której się służy, której się z czcią opowiada, której się nie okrada, dla której się pracuje, dla której się cierpi i umiera, jak trzeba. To nie inni mają tak zrobić, to nie oni, tam na górze, ale my. Inaczej na nic wszystko. Na nic ta rana i na nic te ofiary. Nasza Ojczyzna mocno krwawi i ból nie ustaje w naszych sercach, ale zapewniamy pachołków Moskwy i Berlina, i tych, co służą „mamonie” – jeszcze nie zginęła, póki my żyjemy. Póki pracujemy dla dobra naszej Ojczyzny. Póki kochamy i pamiętamy.

  • PODRÓŻE

  • Pociąga mnie wiedza, ale tylko ta, która jest drogą. Wiedza jest czymś wspaniałym, ale nie jest najważniejsza. W życiu człowieka najważniejszym jest miłość – prof. Anna Świderkówna

  • Tagi wpisów

  • Cytat na dziś

    Dostęp do internetu ujawnia niewyobrażalne pokłady ludzkiej głupoty.

Uwłaszczenie chłopów we wsi Dąbrowica Wielka

Posted by tadeo w dniu 13 maja 2011


W 1870 roku mierniczy ziemski Antonowicz Polajczek dokonał pełnych pomiarów każdego gospodarstwa chłopskiego we wsi Dąbrowica Wielka będącego w jego użytkowaniu (ziemia pod zabudowaniami, wygony, ogrody, grunta rolne, łąki, ugory i nieużytki).

Na podstawie przeprowadzonych pomiarów ustalono faktyczne rozmiary każdego gospodarstwa chłopskiego i nadano na własność całej wsi Dąbrowica Wielka łączną wielkość ziemi określoną na 885 morgów i 91 prętów  (1 morga – 0,56ha lub 300 prętów). W tej liczbie 872 morgów i 107 prętów ziemi ornej – użytkowej i 12 morgów i 284 pręty nieużytków rolnych dla 44 osad (gospodarstw rolnych):

Natomiast w dniu 20 listopada 1873 roku  na mocy dekretu cara Rosji Aleksander II  z 19 lutego 1864 r. o uwłaszczeniu chłopów zostało dokonane oficjalne, pełne  uwłaszczeniu chłopów wsi Dąbrowica Wielka znajdującej się w tamtym okresie w Siedleckiej Guberni powiatu bialskiego i bialskiego okręgu, w gminie Kościeniewicze. Postanowieniem Założycielskiego Komitetu ds. Włościańskich Siedleckiej Guberni przydzielono następującym chłopom bezpłatnie dzierżawioną i użytkowaną dotychczas przez nich ziemię na własność poprzez zasiedzenie:

  1. Czernik Jan – 27 morgów i 100 prętów

  2. Czernik Łukasz (Łucjan) – 20 morgów i 275 pretów

  3. Czernik Ustym– 24 morgi i 92 pręty

  4. Czernik Teodor (Chwedor) – 24 morgi i 234 pręty

  5. Czernik Dawid (razem z Kukawskim Aleksym) – 24 morgi i 201 pręty

Pozatym występującym w moim drzewie genealogicznym:

  1. Charasimiuk Paweł– 23 morgi i 125 prętów

  2. Zabłocki Paweł– 49 morgów i 199 prętów

  3. Prokopiuk Lewko (Ludwik)– 25 morgów i 158 prętów

  4. Harasimiuk Jan– 21 morgów i 136 prętów

  5. Kukawski Jurko– 24 morgi i 187 prętów

  6. Bielecki Szymon (Siemion) – 11 morgów i 205 prętów

  7. Prokopiuk Klim (Klima) – 22 morgi i 35 prętów

  8. Romaniuk Maciej – 25 morgów i 106 prętów

  9. Kukawski Jan – 22 morgi i 268 prętów

  10. Kukawski Kalistrat (razem Kukawskim Jakubem) – 24 morgi i 170 prętów

  11. Deneka Andrzej (razem z Filipiukiem Sawwa (Sawielej)) – 26 morgów i 19 prętów

  12. Chaponiuk Musbiej (Maciej)– 14 morgów i 36 prętów

  13. Łuciuk Andrzej – 18 morgów i 280 prętów

  14. Niczyporuk Jan – 18 morgów i 125 prętów

  15. Nieścioruk Teodor – 225 prętów

  16. Łojewski Roman – 225 prętów

W tym czasie dobra wsi Mańkowce (już nie istniejąca na pograniczu obu  wsi Dąbrowicy Wielkiej i Małej – nazwa tej wsi pochodziła od poprzedniego właściciela tych ziem z początku XIX wieku Erazma Mańkowskiego)  zostały włączone do dóbr wsi Dąbrowicy Wielkiej.

Z tą chwilą nastąpiło zniesienie pańszczyzny i uwłaszczenie chłopów wsi Dąbrowica Wielka tzn. nadanie im ziemi na własność uprzednio przez nich użytkowanej wraz ze zniesieniem ich feudalnych obciążeń na rzecz panów (właścicieli majątków). Należy pamiętać, że uwłaszczenie chłopów przeprowadzono zachowując obok uwłaszczonej wsi obszarniczy folwark (w tym czasie właścicielem folwarku we wsi Dąbrowica Wielka był Jan Rutie), który będzie im służył w przyszłości do powiększania swoich gruntów.

I tak już w 1871 roku na mocy kontraktu kupna – sprzedaży za 4 650 rubli srebrnych zostały nabyte grunta na własność od właściciela folwarku Jana Ruttie  przez następujących włościan:

1. Łukasz Czernik (Łucjan) – 1 włóka (30 morgów czyli około 16,8ha)

2. Zabłocki Paweł – 1 włóka

3. Prokopiuk Lewko (Ludwik)– 1 włóka

4. Kornił Lewczuk – 1 włóka

5. Prokopiuk Klim (Klima)– 1 włóka

6. Tymosz Medwiedź (Niedźwiedź)– 1 włoka

7. Czernik Dawid – 15 morgów

8.  Harasimiuk Jan (Iwan)– 15 morgów

9.  Kukawski Jurko– 10 morgów

10. Kukawski Jan (Iwan)– 10 morgów

11. Antoni Skolimowski – 10 morgów

12. Nieścior Kukawski – 7,5 morgi

13. Szymon (Semen) Kukawski – 7,5 morgi

14. Stefan Parafiniuk – 7,5 morgi

15. Łuciuk Andrzej – 7,5 morgi

16. Taras Scheń – 7,5 morgi

17. Michał Kukawski – 7,5 morgi

18. Kukawski Kalistrat– 7,5 morgi

19. Mikołaj Harasimiuk – 5,5 morgi

Ziemia była wówczas bezcennym skarbem, a zarazem jedyną żywicielką włościan i ich rodzin. Otrzymane na mocy dekretu ziemi przekazywano w spadku na pokolenia. Z czasem uległy podziałowi i rozdrobnieniu, które miało pozytywny wpływ na zawieranie małżeństw, na przyrost naturalny ludności. Przybywało domów na nowych zagrodach tworząc system zabudowań zwartych.

Źródło – „Monografia wsi Dąbrowica Duża” – Marian Ochmański

Przeczytaj także: Dąbrowica Duża

Folwark w Dąbrowicy Wielkiej

Tadeusz Czernik – czernik@op.pl

komentarze 2 to “Uwłaszczenie chłopów we wsi Dąbrowica Wielka”

  1. […] Uwłaszczenie chłopów we wsi Dąbrowica Wielka […]

  2. […] Powstanie styczniowe z 1863 r w przeciwieństwie do listopadowego, zaznaczyło się w tych stronach całym szeregiem mniejszych lub większych potyczek. W powstaniu tym mieszkańcy Podlasia wzięli czynny udział. Stoczono ogółem 30 starć i potyczek, w tym mi. w Łomazach, Kodniu, Sławatyczach, Mazanówce, Kodniu, Dubowie, Mokranach, Włodawie, w Białce, Białej Podlaskiej, w Wólce Plebańskiej i Brześciu. Szczególnie wyróżniły się w nim wsie Tuczna, Huszcza i Wiski, a więc te miejscowości zamieszkałe prawie w 100% przez ludność szlachecką i katolicką, wśród których zawsze były żywe wartości patriotyczne. Rewolucja rosyjska w roku 1905 r. nie zaznaczyła się w tym rejonie czymś wyjątkowym oprócz strajku kolejowego, który na pewien czas unieruchomił ważny węzeł kolejowy w Brześciu. Ukaz cara Aleksandra II z dnia 2 marca 1864 r. przyniósł uwłaszczenie ziemi chłopom. Zarządzenie to wprowadzono w życie w Dąbrowicy Dużej i w jej okolicach przez Komisję Likwidacyjną Królestwa Polskiego w 1867 r..  Bardzo wielkie zmiany zaszły w 1867 r. , które miały ogromny wpływ (i maja chyba jeszcze nadal) na życie mieszkańców Dąbrowicy Dużej W tym roku wszedł bowiem w życie ukaz (zarządzenie) cara Aleksandra II z 2 marca 1864 r. dotyczący uwłaszczenia chłopów przez Komisję Likwidacyjną Królestwa Polskiego.  […]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: